چرا شیعه می گوید: شهادت/ شهادت حضرت زهرا(س)...

بسم الله الرحمن الرحیم

منطق شیعه در به کارگیری واژه ی شهادت دررابطه با درگذشت حضرت زهرا(س) بر چهار باور تاریخی به هم پیوسته که طی قرون متمادیبه ویژه در قرون نخستین هجری، از مسلم ترین باورهای شیعه محسوب می گردد، استواراست.

واقعه ی یکم: حضرت زهرا(س) توسط عواملدستگاه حاکم مجروح شده اند.

نمونه ای از اسناد این واقعه:

شیخ طوسی در کتاب تلخیص الشافی: و خبر مشهوربین شیعه که خلافی در آن نیست این است که: عمر به شکم او ضربه زد، به گونه ای کهاو سقط جنین کرد.

واقعه ی دوم: جراحت حضرت زهرا(س) شدید بودهاست.

نمونه ای از اسناد این واقعه:

عمادالدین طبری در کتاب کامل السقیفه مشهوربه کامل بهایی: عقیل در فردای تدفین شبانه ی حضرت زهرا(س) به عمر چنین گفت: سوگندبه خدا! رشک شما به پیامبر خدا و خاندانش از همه بیشتر و دشمنی شما با او از همهپیش تر است. دیروز او را زدید و در حالی از دنیا رفت که خون از پشت و پهلوی او میرفت و او از شما دو نفر ناراضی بود.

واقعه ی سوم: جراحت حضرت زهرا(س) به درگذشتایشان منجر شده است.

نمونه ای از اسناد این واقعه:

کفعمی در کتاب مصباح: همانا درگذشت آن بانواین است که وی ضربه خورد، کوفته شد و سقط جنین کرد.

واقعه ی چهارم: جراحت حضرت زهرا(س) در راهدفاع از حضرت علی(ع) رخ داده است.

نمونه ای از اسناد این واقعه:

یحیی بن الحسین زیدی یمنی در کتاب تثبیتالامامه: پس ابوبکر به عمر گفت: با گروهی برخیز و درب خانه ی این مرد را بشکن و اورا نزد ما بیاور تا در آن چه مردم در آن وارد شدند، وارد شود. پس عمر و کسانی کهبا او بودند برخاستند و نزد درب خانه ی علی رفتند و به درب کوبیدند. اما فاطمه(س)جلوی عمر را گرفت، پس فاطمه را هل داد و به سویی پرت کرد...

خالی از لطف نیست شیوه ی اهل سنت و شیوه یصحابه را در انتخاب واژه ی شهادت بدانیم و با شیوه ی خود آن ها در به کارگیری ازاین واژه، نیرنگ افسانه انگاشتن شهادت حضرت زهرا(س) را به واقعیت بدل کنیم.

1. شیوه ی اهل سنت:

« نسائی از دانشمندان بزرگ اهل سنت است وکتاب سنن او یکی از کتاب های شش گانه ی مورد قبول نزد عامه می باشد.

آورده اند که وقتی نسائی وارد شهر شام شد،مردم آن سرزمین با علی بن ابی طالب(ع) کینه و دشمنی داشتند. به همین جهت، نسائیکتابی در مناقب و خصوصیات امیرالمومنین علی(ع) نوشت تا بلکه مردم را هدایت نماید.اما مردم شهر شام به او مراجعه نموده و از او تقاضا کردند تا در فضائل و مناقبمعاویه روایتی نقل کند.

او در جواب با تعجب گفت: مگر معاویه فضیلت ومنقبتی هم دارد که من آن را برای شما بازگو سازم؟!

وقتی مردم این پاسخ را از او شنیدند، به اوحمله ور شدند و به قدری وی را کتک زدند که به بیماری فتق مبتلا گردید.

نسائی را به مکه بردند و سرانجام بر اثرهمین بیماری درگذست.

از این رو تاریخ نگاران بزرگ اهل سنت در شرححال نسائی چنین نوشته اند:

تُوُفِّی بِها مقتولا شهیدا.»

آیا حضرت زهرا(س) که با اسناد مربوطه دارایشدت جراحات بودند مانند نسائی که آن ها شهید می پندارند و علت این شهادت را شدتجراحات می دانند، شهیده نیست؟؟؟

2. شیوه ی صحابه:

« زینب همسر ابوالعاص بن ربیع، پس از غزوه یبدر، یعنی سال دوم هجری، از مکه به مدینه هجرت کرد. هبار بن اسود از کفار قریش درمسیر این هجرت، با حمله به کجاوه ی زینب، او را ترساند. بنابر نقل ها زینب نیز بهدلیل زمین خوردن یا وحشت زدگی فرزندش را سقط نمود. او پس از این حادثه، سال ها درمدینه زندگی کرد تا در سال هشتم هجری در حالی که هنوز آثاری از بیماری ناشی از سقطفرزندش را مشاهده می نمود، از دنیا رفت.

ابن کثیر دمشقی، مورخ نامدار اهل سنت نقل میکند که:

صحابه با استناد به اینکه زینب شش سال قبلدر مسیر هجرت که عملی خداپسندانه و در راه رضای خداست، بیمار شده و بیماری اش تاپایان حیات ادامه داشت، درباره مرگ زینب بر این باورند که:

ماتَتْ شهیدة.»

آیا صحابه که بیماری زینب را به مرگ او درشش سال بعد از آن متصل می کنند و آن را به دلیل در راه هجرت بودن که عمل مورد رضایخداوند است شهادت می انگارند، درگذشت حضرت زهرا(س) را که واکنشی خداپسندانه دربرابر ظلم و به دفاع از شوهرش بود و کاملا بیماری ایشان با مرگ اتصال کامل داشت راشهادت نمی دانند؟؟؟

جمع بندی و نتیجه گیری:

ماشیعیان در فرهنگ مذهبی خود، این گونه از دنیا رفتن

(یعنی: مرگ در راه دفاع از امیرالمومنین علی(ع) )

را شهادت می نامیم.

منبع: وبلاگ مختارنامه ای ها