آنچه در کنار علقمه اتفاق افتاد، به روایت قرآن...

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصرُ

وَ خَسف الْقَمَرُ

وَ جُمِعَ الشمْس وَ الْقَمَرُ

روزي كه چشمها از وحشت و هول خيره بماند

و ماه تاريك شود

و ميان خورشيد و ماه جمع گردد

از اول ماه رمضان توی ذهنم افتاده بود که میشه عباس رو توی قرآن پیداکرد؟

توی وبلاگ مختارنامه ای ها که بحث میذاریم روز اول میخواستم بذارم عباسدر قرآن ولی با خودم گفتم آخه از ائمه ی ما هم که مستقیما نام برده نشده چه برسهبه حضرت ماه...

چند شبی هم که از ماه رمضون گذشت وقت نداشتم برم هیات...

تا اینکه دیشب...

.

.

.

مداح این آیات رو تفسیر کرد به مصیبت حضرت ماه...

اسم سوره سوره ی قیامته

کربلا کم از قیامت نداشت، داشت؟

آیه ی اول رو دقت کنید

"روزي كه چشمها از وحشت و هول خيره بماند"

تو کربلا این اتفاق افتاد

اون هم زمانی که ارباب ادب رفت و بچه ها کنار خیمه میدان رو نگاه میکردن و از اون اتفاقاتی که تو میدون افتاده بود چشماشون خیره شده بود.

آیه ی دوم برای زمانی هست که چهره ی همچون قمر حضرت ماه، با عمود آهندر هم ریخت.

در آیه تشبیه شده به خسوف ماه...

"و ماه تاريك شود"

تاریک شد، اون هم چه تاریک شدنی...

و در آیه ی بعدی...

"و ميان خورشيد و ماه جمع گردد"

میدونید این چه زمانیه؟

صدا زد: اخا ادرک اخا...

اربابمون خودشو رسوند به بالین عباس...

خورشید و ماه کنار علقمه با هم جمع شدن...

التماس دعا