نشستن

این پسرک ما اصولا بسیار پر جنب و جوش است و لحظه ای از تحرک باز نمی ایستد. این است که زودتر از بچه های دور و برمان دو سه روزی است به خوبی می نشیند. از نشستن هم اصلا خسته نمی شود، نه غر می زند که بخوابد و نه خودش را به عقب پرت می کند. کار خنده دارش این است که خودش را به شدت مثل یهودیانی که نماز می خوانند به جلو و عقب حرکت می دهد. یکبار هم مانند خاله مینایش شروع کرد شست پایش را از روی جوراب مک زدن! از نشستن حقیقتا لذت می برد چون مدتها بود که سعی می کرد این کار را بکند و بعد هم در این حالت هر دو دستش آزاد است و می تواند اسباب بازیهایی را که دور و برش می گذارم را به دلخواهش بردارد و بازی کند. اوائل اغلب سرش پایین بود ولی حالا گاهگاهی سرش را بلند می کند و به ما نگاه می کند و می خندد. گاهی در تخت می نشانمش اما اغلب واوی برایش یک جای شاهانه با قالیچه ای روی فرش و کوسنهای بلندی در اطراف درست می کند که اگر افتاد سرش به زمین نخورد. حتی در وان هم کمی می نشیند و با دستهایش حسابی با جوجوها ور می رود و شلپ شلپ راه می اندازد.