پسرک اجتماعی ما

پسرک اصولا بچه اجتماعی است. از بیرون رفتن خوشش می آید و کافی است به طرف پنجره برویم تا دست و پا بزند و از دیدن بیرون اظهار خوشحالی کند. (خدا می داند چقدر منتظر بهار و تابستانم.) وقتی به رستوران یا فروشگاهی می رویم، به خصوص اگر بچه ای ببیند، در حالی که در آغوش ماست، به طرف آن بچه خم می شود، خوب نگاهش می کند، به او لبخند می زند و صدایش می کند. این کارش همیشه واکنش خوش اطرافیان را به همراه دارد و البته کلی باعث خوشحالی مادرکش می شود که عاشق این کارش است!