قربون این همه لطف و کرمت امام رضا (ع)

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (علیه السلام)

السلام علیک یا غریب الغربا و یا معین الضعفا

جایتان خالی چند روزی مهمان آقا بودیم.

خیلی دلم براشون تنگ شده بود. آخه یک سالی بود که نتونسته بودم برم!

انشاالله خدا روزی تون کنه!

تو این چند روزی که اونجا بودم چند تا چیز برام خیلی جالب بودن که شاید قبلا هم دیده بودم ولی بهشون توجه نکرده بودم.

جلوی ضریح آقا ایستاده بودم. یه لحظه گفتم به اطرافم نگاه کنم.

دیدم بزرگ و کوچیک نگاه ملتمسانه ای به سمت ضریح آقا دارن و از گوشه چشماشون اشک جاری میشه!

و نگاه متعجب بچه ای که شاید برایش سوال شده این مردم برای چه این طور گریه می کنند؟ مگر گریه کار ما بچه ها نیست؟!

شاید با خودش میگه پدر من تا حالا جلوی کسی اینطور گردن کج نکرده و تا حالا از کسی اینطور چیزی نخواسته بود؟!

این چه جایی هست که ما اومدیم؟!

آری، این جا حریم آقا علی بن موسی الرضا (ع) است. حریم آقایی که یاور ضعیفان است. حریم آقایی که همچون جد غریبش حسین (ع) غریب است.

اما خدا رو شکر که ما مردمان خوبی داریم. مردمانی که گاه و بی گاه به دیدار یار می آیند و نمی گذارند آقا و مولایمان تنها و غریب بماند!

این یه موردی بود که برام جالب بود.

با رفقا تو حرم بودیم. زنگ زدیم به آقای حسن زاده که بریم خدمتشون! یه وقت اشتباه نشه ایشون نسبتی با حضرت آیت الله حسن زاده آملی ندارن ولی از شاگردان خوب حضرت آیت الله مجتهدی (ره) بودن که از خادمان حرم امام رضا (ع) شده بودن.

ساعت 4 رفتیم خدمتشون. خیلی انسان باصفایی بودن. با هم صحبت که می کردیم، ایشون گفتن یه بزرگی چند روز پیش آمده بود مشهد زیارت آقا.

اون بزرگوار جلوی ضریح داشتن دعا می خوندن که دیدن یه پیرمردی داره با صدای بلند و غلط غولوط زیارت امین الله میخونه.

به اون پیرمرد گفتن آقا حداقل آروم زیارت بخون، یه طوری زیارت میخونی که انگار داری آقا رو میبینی!

اون پیرمرد باصفا در جواب به این بزرگوار گفته بودن مگه شما آقا رو نمی بینی و زیارت میخونی!

که اون بزرگوار به آقای حسن زاده گفته بودن که من همون جا بهت زده شدم!

آری، اینجاست طبیبی که ندارد نوبت هر دل که شکسته تر بود پیش تر است

و این هم یه مورد که برام جالب اومد.

و چندین مورد دیگه که دیگر مجال گفتنش نیست!

التماس دعا