یا من اسمه دواء و ذکره شفاء

بسم الله

امروز رفته بودیم بیمارستان عیادت یکی از فامیلامون! (از همین جا ازتون میخوام که براش دعا کنید.)

عجب روزی بود! چه صحنه هایی که ندیدم!

الله اکبر! کم مونده بود بغض گلومو بگیره وقتی مادری رو دیدم که به فرزند بیمارش با حسرت نگاه می کرد!

آخه 25 ساله که همه چیزش رو گذاشته تا این بچه به این قد و بالا برسه ولی حالا سرطان گرفته و چیزی ازش نمونده! نه قیافه ای و نه توانی ....!

.... و نگاه مردی که به زمین دوخته شده بود و زبانش به ذکر می چرخید !

که نمی دانم برای همسرش اتفاقی افتاده بود و یا فرزندش و یا مادرش و شاید هم پدرش! اصلا چه می دانم شاید کسان دیگرش.

و مردی که دست پدر پیر و خسته اش را گرفته بود!

الله اکبر! چه زمانه ایست! روزی این پدر دست پسر کوچک و بازیگوشش را می گرفته که مبادا به زمین بخورد که مبادا به وسط خیابان برود که مبادا ....

اما امروز این پسر است که دست پدر پیرش را گرفته که به زمین نخورد!

و همه ی ما غافل از یک چیز که آن هم نعمت سلامتی است!

که پیامبر عظیم الشأنمان فرمودند: یا اباذر نعمتان مغبون فیهما کثیر الناس الصحه و الفراغ.

ای اباذر دو نعمت هستند که در نزد بیشتر مردم مغبون هستند و نادیده گرفته می شوند که یکی صحت و سلامتی است و دیگری فراغت.

آیا شکر این نعمت عظیم پروردگار را به جا آورده ایم!

اللهم اشف کل مرضانا